වෙනදටත් වැඩ හොදට හිරු මෝදුවී උදැසන මුළු පරිසරයම අමුතු ආලෝකයකින් පිරි තිබිණි . සිතට අමුතු පිරිතිමත් බවක් දැනුනේ ඇග කිතිකවා යන හිරු ගේ රශ්මියත් සමගය .සදාතනික නිකැළැල් ප්රේමයේ ආරම්බය මේ සුන්දර දිනියේ සිදුවේ යි මම කෙදිනකවත් නොසිතුවෙමි .එය අහම්බයකි . සත්යයෙන්ම එය පියවි ඇසෙන් මා දකින හීනයක්ද කියා විටක මට සිතිනි .තමත්ම ඔහු යනු රුපයක්ද,නැතහොත් හීනයෙන් එන ලස්සනම ලස්සන දගකාර නපුරු හිතුවක්කාරයෙක් දැ ද මට විශ්වාස නැත .විටක මම ඔහුව අල්ල බලන්නේ සත්යෙන්ම ඔහු මගේමද , පියවි ලොවේ සිටින ජීවියෙක් ද කියා සැක හැර දැනගැනීමටය .ඔහුව හමු උ ද සිට අද දක්වා මා ඔහුට බෙහෙවින් ආදරෙය කලෙමි .මි මතුදෙසේම ඔහු වෙනු වෙන් ආදරෙය කරමි .අත්යන්තයෙන් නැගෙන හදවත් රන්ගයකි මේ ප්රේමය නැවතුමක් ම කෙදිනකවත් බල[පොරෝතුවන්නේ නම් නැත .හුදෙක් මෙය නොනැවතී ගමන් කරන ජිවන චක්රයක තවත් එක කොටසකි නැත, එය මගේ ආත්මයි , මගේ සසර කෙලවර වනතුරු මේ ආදරේ සදා නොවෙනස්ව පවතින බවට ම ඉදුරා ම විශ්වාස කරමි .
තවත් කොටසකින් ආදරේ හමුවෙමු .
No comments:
Post a Comment