මතකය අතර අතරමං වෙච්චි තවත් සුන්දර මතකයක්

"යකෝ මේ බලපන් අර කෙල්ලගේ ලස්සන  හරියට ඉන්දියාවෙන් ගොඩ බැහැපු නිළියක් වගේ දෙවියෝ මොනවගේ අමුද්‍රව්‍ය  යොදගෙනද දන්නේ නෑ මේ කෙල්ලව මවලා තියෙන්නේ .අනේ දෙවියනේ අදවත් වාසනාවක් පැදුනා  නම් " අමල්ෂ ජනේලෙන් ඔලුව  එළියට දාගෙන හයියෙන්  ගැසුවේ පන්තියේ හැමෝටම  ඇහෙන්නටය එහෙත් එහෙත් ඒ කෑ  ගැහිල්ල පහල යන ගෑනු ලමන්ටද ඇහුනේ ඔවුන් අතින් මුව වසාගෙන සිනාසුනය.   අමල්ෂ්ගේ පන්තියේ   හැමෝම ඔහුව වට කරෙගෙන අමල්ෂට තඩි බැවේය .

මතක අතර දාග කරන තවත් සොදුරු මතකයක් ........... !

''එයි , ඇහෙරෙනවා මේ  මේ බලනවකො මු නිදිනේ අප්පා නැගිටලා එනවකො මාරු කෙල්ලෝ ටිකක් ඉන්නවා බන් අදවත් කෙල්ලෙක් දාගන්න එනවකො ''

හර්ෂ ඔහුගේ පිටට තට්ටු  කර ඔහුව නැගිට්ටන්න උත්සහ කර නමුත් ඔහු හිටියේ සින්දුවක් මුමුනමින් වෙනම ලෝකයක. ඔහු ඇලිමැලි වෙමින් හර්ෂගේ කතාවට කන් දුන්නේ  එහෙත් ඔහුට නම් මේ ගැන කිසිම ආශාවක් වත් තිබුණ නැහැ .

''මට බෑ බන් උඹලා   බලන්න.  කොහෙවත් යන කෙල්ලෝ දිහා බලලා මගේ බඩ  පිරෙනවයි .'' ඔහු එසේ පවසමින් නැවත [පුටුවේ දිගාවී සින්දුවක් මුමුනන්න පටන් ගත්තා .

''ඔව් ඉතින් උඹට  මොකද උඹ  එළියට බැස්සොත් කෙල්ලෝ පොර කනවනේ . දවසක උඹට තෙරෙයි.බඩ නෙමෙයි හිත  පිරෙන කෙනෙක් ලැබිලා  ඒකිට පිස්සු වැටුනම උඹේ ඔය ගණන් බහීවි මතක තියාගනී මේ හර්ෂව එදාට. ඔන්න මන් අද කිව කියල ''

හර්ෂ ඔහුගේ මුනට ඇගිල්ල දිකරමින් පැවසුවේ අවංක හදවතිය අවංක ආදරේ කොතනකදි හරි මුණගැහෙනවා එකට වයසක් පාටක්  දිනයක් කාලවේලාවක්  ඇත්තේ නෑ . හර්ෂ එසේ සිතුවේ හර්ෂත් අවංකව ආදරය කරන කෙනෙක් නිසය. ආදරේට ආදරේ කරපු තවත් අවංක කොල්ලෙක් හර්ෂ කියන්න.

ආදරණිය මතක අතර තවත් සොදුරු මතකයක් ,

''ඒ මොකද්ද බන් ඉස්කෝලේ , ම්. ම්. මන් හිතන විදිහට මේ අර ඉස්කෝලේ බන් අර බලපන්කො නිල පාට ටයි එක තියෙන්නේ එකනේ ,හැබැයි බන් මොනවා උනත් මාරු කෙල්ලෝ ටික . ''

අමල්ෂ පහල ගියපු ගැණු ළමයි මොන ඉස්කෝලේද කියලා හොයාගන්න උත්සහ කලා එත් එක්කම පන්තියේ ඉන්නේ අනිත් ලමයිගේද ඇස් පහල යන ගැණු ළමයි වෙත ඇදුනා .

 එත් එක්කෙනේගේ නම් ඇස වත් හිතවත් ඒ පැත්තට ඇදුන නෑ . ඔහු ඇස් දෙක පියාගෙන ලස්සන සින්දුවක් මුමුනමින් හිටියේ ඔහු ඇතෙන්ම කඩවසම්ය කොන්ඩෙ අකිකරුය කොයි වෙලෙත් ඔහුට වද දෙන්නේය . ඔහු එම නිසා සෑම විටම ඔහුගේ දකුණු දෑතින් ඔහුගේ දගකාර කොන්ඩෙ සාදන්නේය .ඔහුගේ ඇස් හීනිය ලස්සන දුබුරු පාට ඇස දෙකක් ඇති නිසා ඔහු ඇත්තෙන්ම කෙල්ලන්ගේ සිත් වාසග කරන රු ඇත්තෙකි. ලාවට වැවුණු ඔහුගේ උඩු රැවුල ඔහුගේ පෞර්ෂත්වය මානව පෙන්නුම් කරයි මුහුණ සුදුය හිනවෙද්දී පුදුම ලස්සනක් ඒ සුදු මුනට ගෙන දෙන්නේය .

''සිහින දෙවුදුවේ ඔබට දුන් ලොවේ එකම නමයි මා දන්නේ ඒ නම ආදරේ ..
සදහි ලප තියේ මළහි කටු තියේ උපමා න සසදන්නේ ඔබේ නම ආදරේ ...
චන්දන දියෙන් දොවල ඔය නලේ අත තියලා මම ඔබ ලගයි කියල දෙමි ලේවලින් ...
කල්‍යාණි නමට අමපෙම් කිරිබදුන පුද කරනම් ඉප්දුනදී බවක කිසියම් මම මුළු සසරෙම  ඔබේම වේවා ...
අවසාන මොහොතවෙව ඔබලගදී ලග වේවා දිවිඅතේම දවෙව සිහිවට එහි මැවෙවා .....''

''අම්මෝ! මගේ හිත මොකද්ද වෙනවා වගේ අනේ! කවුරු මට කතා කරනවා වගේ.. මගේ පපුව, මගේ අත් දෙක, සිතල වෙලා ඇයි මේ ආ, ආ, කවදාවත් නැතිව ''
මම මගේ පපුවට එක පාරටම අත්දෙක තියගතේ මට අමුතු දෙයක් දැනුනු නිසා කවදාවත් මට මෙහෙම දැනිල නෑ සත්තයි මගේ පපුවට දෙයක් දැනුනා සංසාරේ කවුරු  හරි මේවගේ මගේ හදවත අයිති කරගෙන මේ හිත ඒ කෙනා ගාවම තිබ්බා වගේ . ආදරේද මේ මගේ හිත නටවන්නේ ආත්ම ගත බැදිමක පුරුද්දද .........

ආදරණිය මතකහි තවත් මතකයක් .............!



පෝලිමක් සැදී අපි සැවොම ඇදුම් මාරු කිරීම සදහා ටීචර් සමග අපට අදල ස්ථානය වෙත ගමන්කලෙමු . ගමන් කරන විටන්ම් අප සැවොම සිටියේ බිම බලාගෙන නමුත් අපි දිහා පිරිමි ළමයි බලන් ඉන්න බවඅපගේ හොර ඇස්වලින් හොදට පෙනෙන්නටවිය .

'' එයි අර බලපන් මාරු කෙල්ලෝ ටිකක් බන්  '' අමල්ෂ පුටුවකුත් පෙරලගෙන පහල යන ගෑනු ළමයි වෙත  ඇගිල්ල දික් කරමින් පන්තියේ හැමෝටම කෑගසුවේය එය ඇසුණු මාලක පන්තියේ කොනේ  සිට දුව ආවේය .

''අම්මෝ බන් උබටත් කෙල්ලෙක් කිවුවොත් ඉතින් සිහි නැනේ ඇබලය ..''  අමල්ෂ මාලක ගේ උරහිසට ගැසුවේ එසේ විහිලුවක්ද කරමිය .

අම්ම්බෝ  බන් මගේ පිට කිස් කෑවා  මේ මාලතියෝ මන් උබට කියන් නෑ ඉතින් ඊයේ බස් එකේ යද්දී මොකද්ද උනේ කියල . අම්මෝ බන් කෙල්ලෝ ටික මාරු අප්පා අදවත් කෙල්ලෙක් සෙට් උන නම් කාල් අයියට පින් සිද්දවෙන්න ...

  ආදරණිය  මතක අතර දගලන තවත් මතක දිග හරුමක් ............!


දෙනෝදාහක් සිටියද සිතට පාළුවක් දැනේනට විය නමුදු අදින් පසු ඒ පාලුවට තිත තබන්නට වේ යි ම කිසි දැක නොසිතුවෙමි .  අපි සැවොම පාසල් බස් රථයෙන් බස සහෝදර පාසැල වෙත ඇතුළු වුවෙමු . හදවත වෙනද වඩා හයින්  ගැහෙනෙට විය. හේතුවක් නොදන්නා මුත්  යම් වටිනා දෙයක් මගේ වෙන බව ඉවෙන් මෙන් සිතට දැනුනි  . පාසලට ඇතුළු වීමත් සමගම නියෝජ්‍ය විදුහල්පති අප අසලට විත් අපව පිළිගෙන එම පාසලේ නර්තන ආචාර්ය වෙත්ව අපව හදුන්වා  දුන් නේය . ශ්‍රවණාගාරය වෙත ඇතුළු වූ  අපගේ හුස්ම මදකට නතර විණි .එහි විශාලත්වයෙන් අපගේ පාසැල පැරදවීම ගැන අපට සියුම් ලජ්ජවක්ද ඇතිවිණි .
.
;'
' ළමයි දැන්  හැමෝම මත එක්ක එන්න ඇදුම් මාරු කරගෙන ඩාන්සින් කොස්ටියුම් ටික ඇදගන්න ''

අපි හැමෝම ටීචර් පිටුපස විනීත ළමයි මෙන් එක පිටුපස එක ඇදී ගියේය . පාසැල හරිම පිරිසිදුය ලොකු බිල්ඩින් වලින් ලොකු ලොකු පන්ති කාමර සමන්විතවී තිබුණි .නමුදු එම පන්ති කාමරවල ඇති ළමුන්ගේ ගෝෂව නම් අඩුවක් නැත .......

 ආදරණිය ආරම්භයේ තවත් දිගහැරුමක් ...........................

සැවොම විසිර ගියේ පන්ති බර ගුරුවරුනට දැනුම් දීමට ය . නැටුම කණ්ඩායමේ බොහෝ දෙන මේ ගන්මනට සතුටින් හිටියත් කාවින්ද්‍යා නම් හිටියේ මැසිවිලි  නගමින්ය.

  ''අනේ බං මට නම් බෑ ඔය මර ඉස්කෝලෙට යන්නේ අන්නන්දේ වගේ උනානම් මන් පැනල යන්නනේ ''

කාවින්ද්‍යා හට නම් ආනන්දේ කිවුවොත් ඉතින් වෙන කතා ඕනේ නේ න මොකද එයාගේ කොල්ල හිටියේ අන්නන්දේ නිසා තමි එයඔය තරන්ම  කියවන්නේ  අයගේ මසිවිල්ලට හිනා ගියේ මට ඒ නිසාමය . මට නම් ඉතින් කොඅත් එකයි නමුත් මගේ සිත පමණක් නොව ගතින්ද
ම අමුතු උද්යෝගිමත් බවකින් සිටිය ඒ කිමද යි මට අටෙරේම ගනිනට අපහසුය. කෙසේවෙතත් අප සැවොම 9.00 වෙද්දී පාසල් බස් රථය වෙත පැමිණියේය .සහෝදර පාසැල කරා යාමට පිටත් වූ අක්ප සැවොම මහත් සතුටකින් සිටි නිසා පොඩි දුරක් උනත් අපට හරියට විනුද චාරිකාවක් වූ නිසා අප සවොන එක පෙළට සින්දු කීමට පටන් ගත්තේය .පාසැල ලගට ලග වූ පසු සිදුකිම නතර කෙරු අප සැවොම බොහෝ ගුන  යහපත් සිසුවියන් ලෙස්වට අසුන්ගෙන සිටිනු දුටු නැටුම් මිස්ටද සිනහ පහල විය .අපගේ සහෝදර පාසැල පිහිට තිබුනේ අප පාසැල පිහිටි බොරැල්ලේ ප්‍රදෙශයේමය .එම නිසා පාසලට යාමට නම් එතරම් වෙලාවක් ගත වුයේ නැත .ක්‍රිස්තියානි පල්ලියක් මහා රෝහල්ර් හර්ද රෝග අංශයත් පසුකර අප සහෝදර පාසලේ ඇති ගේට්ටුව වෙත පැමිණියේය .

සෙනහසේ නවාතැන හද මන්දිරේ දොරකඩ ඉදන් ලියමි මගේ කුලුදුල් නව කතාව .විදින්න අසයි නේද ආදරේ එහෙ නම් විදින්න හැබැයි විදවන්න එහෙම නැ  .
සට්ටයි මා දන්නවා මගේ අදර කතව ඔයාල ආදරෙන් වැලද ගන්න බව

  රැදීසිටින්න ආදරයේ නවතන් පොලත් සමග .

 මං අදරේ ගැන කියල දෙන හංසි .